donderdag 16 februari 2017

Rustige weken

Ik heb twee heerlijk rustige weken achter de rug, nagenoeg geen afspraken. Ik heb dus wat huishoudelijke klusjes gedaan en lekker zitten handwerken.

Een sok gebreid (de andere was al af) die bestaat uit twee verschillende kleuren wol, van dezelfde kwaliteit. Niet genoeg voor een hele sok elk, maar zonde om weg te gooien. De boord is dus van de ene kleurmelange, de voet van de andere. Ik heb meteen de verstevigde hiel uitgeprobeerd. Ik ben benieuwd of de hakken nu minder snel slijten.
Ook nog een paar sokken voor Frits afgebreid.

En begonnen met een sok waar de andere ook al  van klaar is.
Vreemd, dat ik vorig jaar drie sokken gebreid heb, zonder het bijbehorende exemplaar te breien.
Geen idee waarom. Maar het komt nu goed.

Al tijden ben ik op de bee bezig met de miniversie van de servieskast van Maaike Bakker. Eindelijk waren de blokjes af. Ik heb thuis de boel aan elkaar gestikt met de machine, omdat al die stukjes toch wel een dikke en stevig plak opleverden. Toen ook de lange repen van de kast erlangs gestikt, en vandaag de top gedubbeld. Het doorquilten bewaar ik voor de bee.
 Uiteraard staat er een koektrommel in de kast ;-)
 De foto is een beetje bleek. Nog maar eens over doen als hij af is.

Ik heb ook al lekker wat blokken genaaid voor het wintertafelkleed.
De blokken zijn niet te klein, en het is leuk om weer eens met andere kleuren te werken. de Japanse lapjes laten zich prima verwerken. Ik had iets gelezen over rafelen, maar ik merk daar gelukkig niets van.

Tenslotte nog even een paar foto's van mijn goudborduurwerk. De cursus was leuk, Mabel Reedijk een fantastisch mens. Maar ik ga er niet mee door omdat ik merk dat het ondanks de loep een te grote belasting voor mijn ogen is. In het dagelijks leven heb ik eigenlijk geen last van de tromboseschade, maar heel kleine lettertjes lezen en dit friemelwerk is helaas toch te veel gevraagd.
Maar misschien ga ik toch nog eens een stukje borduursel maken voor een quilt.

Vooral dit bloemen/blaadjesslingertje vond ik erg leuk om te maken.

Groetjes, Sonja



vrijdag 20 januari 2017

Mijn Jane

Zo'n anderhalf jaar geleden begon ik met mijn Jane Austen. Het werd een weg van passen en meten, horten en stoten, sjorren en sjoemelen.
Dat valt in het begin namelijk niet mee, die diamanten, letterlijk alles loopt scheef. En dan heb je rijen met flinke diamanten en daartussen mini-diamantjes met repen. Je moet dus repen met weinig lappen pas maken aan repen met veel lapjes. Twee millimeter verschil valt dan al op. Ik heb wat achteruit genaaid, maar soms ook even getrokken of gerommeld om het passend te krijgen.
Maar het resultaat mocht er zijn toen de top af was.
Het middenblok was trouwens heel leuk om te maken. Ik appliceer graag, lekker needleturnen, zo weinig mogelijk heisa.



Na het rijgen op tafel in drie delen ( ik heb er al eens een blogje aan gewijd) kon het grote quiltwerk beginnen. Een dubbele ruit in de grote diamanten, en de repen rondom. De kleine diamantjes komen zo mooi naar voren. Maar in de zomer heb ik de boel lekker de boel gelaten, veel te warm, zo'n deken op schoot!
In de herfst pakte ik hem weer op, met nieuwe energie, maar rond de feestdagen lag het quilten weer op z'n gat, veel te veel leuke andere dingen moesten gebeuren.

Tweede kerstdag nam ik een kloek besluit: hij moest maar eens af vóór het eind van de winter. Ik ben er serieus aan begonnen met behulp van mijn porceleinen vingerhoed voor de achterkant. Ik heb daar inmiddels een stevige haat- liefde verhouding mee. Het spaart mijn vingers, ik kan veel langer doorgaan, maar ik heb toch altijd nog de neiging om hem af en toe te laten liggen. En bij het vele gedraai in de rand heb ik hem maar overboord gezet. Niets is zo handig als een gewone hand als hulpstuk, maar ja, al die kleine prikjes zijn op den duur best vervelend.



De rand besloot ik op het laatst niet met behulp van een patroonmal door te quilten, maar gewoon los, een beetje om de bloemen heen. In zo'n groot bloemenpatroon vind ik een gequilt patroon eigenlijk niet genoeg opvallen om er zoveel werk aan te besteden, en op deze manier komen de bloemen mooier uit.




Rest nog de naam. Jane Austen zeg je? Nee, die zijn er al zoveel. En wat moet ik daarmee op de nachtelijke sponde?
" I prefer Mr. Darcy on my bed".
Mijn echtbenoot mag er ook bij hoor, zo eenkennig ben ik niet, haha.



"Het dekzeil" eraf, na 15 jaar mag hij even uitrusten...


 ...en Mr. Darcy erop !



En de stoffen voor het nieuwe project liggen klaar. Het wordt mijn winter-tafelkleed!

Prettig weekend allemaal!

dinsdag 27 december 2016

Beloofd

We hebben heerlijke kerstdagen achter de rug. Gezellig samen eten en cadeautjes uitpakken. Logeerpartij er achteraan, en daarna uitpuffen. Ik was blij met het resultaat van de christmascake, iedereen vond hem leuk.



Vandaag de was, stofzuigen enz. en  ik had jullie beloofd wat foto's te tonen van de zelfgemaakte cadeautjes.


Deze boekenleggers had ik van de zomer al gemaakt, toen het te warm was om te quilten. Voor Clara, Alynne, Sophie, vriendin Marianna, schoonzus Mia (voor haar verjaardag) en een voor mezelf.
 
 De pannenlappen waren voor Cathelijne.

De stof had ik een jaar geleden al in Nieuwegein gekocht, en bleek inmiddels te weinig voor een jurkje. Ik heb er een rokje en hesje van gemaakt voor Nicci.
 Een muts voor Frits, stiekem gebreid terwijl hij aan het werk was.
Muts en das gehaakt voor Nicci.
 Een paar extra sokken voor Ivan

En sokken voor Marinus.

Zo nu weten jullie waarom ik geen tijd had om te quilten ;-)

Groetjes, en tot een volgende keer.

woensdag 21 december 2016

Losers

Lekker weertje, dacht ik terwijl ik zojuist mijn dagelijkse rondje op doktersvoorschrift liep, na het, voor drie diëten goedgekeurde tussendoortje, genuttigd te hebben.
Al mijmerend werd ik op de Dijkstraat in ons idyllische dorpje bijna gesneden door twee fietsers, moeder en dochter, terwijl ik net de laatste zinnen van hun gesprek opving. "Je gaat toch niet ziek worden?", vroeg ma. " Nee hoor, ziek zijn is voor losers", antwoordde dochterlief vrolijk.
Eerst was ik verbaasd, en toen mijn woede opkwam waren de vogels al gevlogen.
Ziek zijn voor losers? Als je het letterlijk bekijkt wel natuurlijk: als je ziek bent, ben je een behoorlijke verliezer. Maar losers wordt tegenwoordig allang niet meer op die manier gebruikt. Een loser is iemand die een sukkel is, niet meetelt, het aankijken niet waard is.
En dat is behoorlijk hard voor alle mensen met een nare ziekte, tijdelijk of chronisch, physisch of psychisch. Want je kiest niet voor ziek zijn, het kan ons allemaal gebeuren.
En veel mensen die ik ken met een ziekte, vind ik bepaald geen losers. Het zijn sterke mensen, die proberen ondanks hun nare ziekte iets van het leven te maken. Ze verdienen steun en bewondering en geen rotopmerkingen van een pubertje.
Natuurlijk is het een kind, maar geen klein kind meer, ze zou al beter kunnen weten. En anders haar moeder wel, die haar niet corrigeerde.
Ik wens iedereen het beste, de komende feestdagen, maar deze twee dames wens ik een milde griep, een buikgriep, gewoon om even te voelen hoe het is om een "loser" te zijn zonder schuldig te zijn.


Zo, dat moest ik even kwijt!


 Wat is er meer te melden?
Ik heb het erg druk gehad met voorbereidingen voor de kerst. Grote pannen goulash zitten al in de diepvries, de christmascake hoeft morgen alleen nog versierd te worden, de cadeautjes liggen ingepakt klaar.
 Wij vieren kerst met kinderen en kleinkinderen op kerstavond, dus daarna kan ik jullie laten zien waarom mijn quiltwerk een tijdje stil gelegen heeft.

Ik ben wel naar Nieuwegein geweest met nicht Ria. We hadden een heel gezellige dag samen en ik heb ook nog wat gekocht. Ik heb het bescheiden gehouden wat lapjes betreft, want er liggen er nog te wachten.
 Een mooie bol sokkenwol, wat kleine lapjes voor mijn matrousjkaquiltje waar ik volgend jaar aan wil beginnen, een hangertje voor kleine quiltjes, een prachtig lampje voor de komende kleindochter. Zoon Ingmar en Alynne krijgen een meisje, dochter Cathelijne en Marinus een jongen. Da's mooi verdeeld en brengt de stand volgend voorjaar op 6-3 in het voordeel van de meiden :-) Waarschijnlijk ga ik voor meer kleinkinderen nog zo'n lampje maken.
De mooie lap rechts kreeg ik van Ria, als achterkant voor de matroesjka's. Heel lief van haar!

Mijn piek, die 37 jaar dienst gedaan heeft (ik kocht hem in 1978) is vorig jaar gesneuveld. Ik tikte er een gat in met het snoeimes. Hij mocht nog een jaartje in de boom, met het gat aan de achterkant.

Gelukkig vond ik op internet een nieuw exemplaar, óók met belletjes, die nu staat te pronken in de boom.

En ik ben met Clara en Cathelijne naar de kerstmarkt in Keulen geweest (Alynne kon helaas niet mee wegens ziekte). Een beetje een treurig onderwerp momenteel, dus ik zal geen foto's van de kerstmarkt tonen, maar wel van ons fantastische appartement. Het leek wel een privémuseumpje.
 De huiskamer
 Mijn slaapkamer
 De meidenslaapkamer

 De hal
Ehmm, mijn tas zat vol...(de kroonluchter op mijn slaapkamer)

Rest mij nog om jullie fijne kerstdagen en gezellige voorbereidingen te wensen.Tenslotte is de voorpret de helft van de lol. Tot over een paar dagen.


zaterdag 29 oktober 2016

Roze of blauw?

Of roze én blauw?
Het worden er in ieder geval twee.
Volgend voorjaar word ik weer oma. Dochter Cathelijne en schoondochter Alynne zijn allebei zwanger, met ongeveer een maand tussentijd. Wat een feest!

Ander nieuws:
De Jane Austen vordert gestaag. 2/3 van het middendeel is af.

Ik ben voor het eerst naar een nieuwe bee gegaan ( erbij, de andere blijft natuurlijk, want is érg gezellig)
in Doorn. Het beviel prima, maar is toch wel een eind rijden.
Ik heb dus weer een blokje voor de servieskast af.

Ik brei een paar sokken voor Ivan, hij heeft 's avonds vaak koude voetjes.
Ik had nog een aangebroken bol liggen, daar gaat wel een paar kindersokken uit.

Afgelopen donderdag was nicht Ria van Kasteel op visite. We hadden het weer erg gezellig. Samen hebben we het laatste bezoek gebracht aan Schering & Inslag. We moesten wel een stukje om, vanwege de Merwedebrug, maar over de Bommelse brug was het goed te doen.
De winkel was erg leeg, maar we konden toch nog vinden wat we nodig hadden, en voor een koopje. Vandaag is de winkel voor het laatst open, helaas.
Dit was mijn oogst:

Ik ben namelijk wat stoffen in fellere kleuren aan het sparen omdat ik weer een leuk boekje op de kop getikt heb op facebook.
Matroesjka's! Mijn Ruslandquiltjes worden er dus uiteindelijk drie.

Die onderste grote lap wordt de ondergrond voor een ander project. De geisha's.
Deze quilts wil ik maken tussen de grote tafelkleed- en beddequilts in, als afwisseling.
Maar ik werk aan niet meer dan twee quilts tegelijk, anders wordt ik onrustig.
Deze felle lapjes heb ik op facebook gescored.
Ik kan dus vooruit.

Verder ben ik bezig met allerlei kleine werkjes voor kerstmis, maar daar kan ik nog niets over vertellen natuurlijk, want de familie leest mee. Ik maak foto's en jullie krijgen alles te zien tegen die tijd.
Dit weekend staat het handwerken op een laag pitje, want Merlijn logeert hier. Hij zit nu even te legoën, dus kan ik mooi mijn blogje schrijven.
Straks patat, kip en appelmoes, een echte kinderklassieker (maar Frits is er ook gek op).
Prettig weekend allemaal!



donderdag 6 oktober 2016

Kastanje-geluk

Hij is klaar, mijn herfsttafelkleed.
Ik noem hem Kastanje-geluk. Waarom?

De herfst is mijn favoriete jaargetijde. Ik voel me dan meestal energiek, gelukkig en tevreden. De warme zomer voorbij, de kerstdagen in het vooruitzicht.
Ik sprokkel in dit jaargetijde van alles bij elkaar, en voldoe zo ruim aan mijn verzamelaarsinstinct.
Walnoten, hazelnoten, als het lukt geurappeltjes. Ik jat een paar stoofpeertjes van een boom die toch nooit geleegd wordt door de eigenaar. Gisteren heb ik zelfs een beukennoot gegeten. Je weet dat ze nergens naar smaken en zo droog zijn als gort, maar ja. Jeugdsentiment. Mijn moeder maakte er snoepjes van door ze te overgieten met caramel. Keihard waren ze, maar omdat het maar één keer per jaar was, smaakte het als een delicatesse.
Ook probeer ik aan onbespoten appeltjes te komen (voor appelthee), wat geen sinecure is in de Betuwe.

Maar al die lekkere natuurhapjes wegen niet op tegen het geluksgevoel wat over me komt als ik een paardenkastanje vind. Die warme roodbruine kleur, dat glanzende velletje, geeft me het ultieme herfstgevoel.
Ik stop er een paar in mijn zak en aai en koester ze. Er komen er altijd een paar op de fruitschaal terecht, om pas te verdwijnen rond de kerst.
Daarom Kastanje-geluk!



En op naar de volgende quilt! De Jane Austen is aan de beurt om verder doorgequilt te worden.

Prettig weekend, Sonja

maandag 26 september 2016

Heerlijk herfst

Wat een heerlijk begin van de herst. De hitte is verdwenen, maar de zon schijnt nog volop. 's Nachts slaap ik weer lekker en buiten beginnen de blaadjes weer langzaam te kleuren.
Het afscheid van de zomer heeft altijd prettige kanten, bijvoorbeeld mijn favoriete fruit, Reine Claude pruimen. Zo prachtig om te zien en heerlijk zoet.

Mijn laatste krans is klaar en hangt. Ik vind het leuk om per seizoen de aankleding van mijn huis hier en daar te wisselen. Nu heb ik voor elk  seizoen een andere krans op de kelderkastdeur.

Op het landje bij ons achter was de bloemenboer klaar met zijn zonnebloemen, en wij mochten de restantjes plukken.


Ik heb de meeste van de lapjes die ik niet op de creatieve rommelmarkt verkocht heb, via faceboek verkocht. Dat was erg fijn, want ik nu heb ik mijn aankopen bij Schering en Inslag daar volledig mee kunnen bekostigen.
Natuurlijk bleven er wel een paar over, sommige waren grote lappen, dus die bewaar ik wel voor een achterkant. Maar wat te doen met die prachtige herfstlap? Ik heb hem heel gelaten, er een stuk overgeschoten randstof aangestikt, en gevoerd met een mooie bruine achterkant. Tafelkleedje in herfstsfeer!
Eigenlijk ben ik blij dat ik hem niet verkocht had :-)



Dit schatje zag ik voorbij komen op faceboek, en ik kon er geen weerstand aan bieden. Het was wel een machinewerkje natuurlijk, behalve het beugeltje aannaaien.  Ik ben er heel gelukkig mee. En de stofjes komen gewoon uit mijn voorraad. Ze passen perfect bij elkaar.

Op de bee ben ik weer wat opgeschoten met mijn servieskast:



Een lastig en een makkelijk blokje. De volgende bee kan ik helaas niet, dus echt snel opschieten doet dit quiltje niet, maar och, het heeft de tijd.

Afgelopen dinsdag ben ik naar de eerste ochtend van de 5 delige cursus Goldembroidery van Mabel Reedijk geweest. Die wordt gegeven bij Quiltbee in Dordrecht, en ik kan dat leuk combineren met een bezoekje aan dochter Clara.
Ik ben blij dat ik een loep bij mijn daglichtlamp gekocht heb, want het is een enorm gepriegel. We hebben voornamelijk voorbereidend werk gedaan, een lapje zijde met de flanelsteek op een lap katoen genaaid, en die weer ingespannen in een raam. We gingen naar huis met het nodige huiswerk, maar daar hebben we een maand de tijd voor, dus ik hoef er echt niet elke dag aan. Het moet leuk blijven hè.
Veel verschillende soorten gouddraad.
Het zijden lapje (dat papier is voor bescherming) met mijn eerste oefenwerkje.
Nog eens van dichtbij. Het rondje is iets meer dan een cm doorsnee en van vilt, en wordt vol geborduurd met kleine goudchipjes, die je zelf van een draad moet knippen.
Ik wil deze borduurtechniek, die vroeger gebruikt werd om kleding van koningen, adel en geestelijken te versieren, graag leren om te gebruiken in quilts.
Ik zal mijn vorderingen hier regelmatig laten zien.
Vandaag is het mijn doel om dit rondje af te maken, en mijn tafelkleed tot op de helft door te quilten ( 6 blokken, dat gaat wel snel en moet lukken). Verder een hoop huishoudelijke shit :-(

Tot de volgende keer!